مهمترین صمغ های دارویی :

۱) #صمغ #کتیرا (Tragacanth) :

#صمغی که در اثر شکاف دادن ساقه‌های بعضی از Astragalus ها (گون ها) از تیره‌ ی‌ Leguminosae (نخود) به دست می‌آید
#کتیرای نوع مرغوب را در #داروسازی به عنوان عامل #سوسپانسیون_کننده گردهای غیر محلول به کار می‌برند
علاوه بر این از آن در فرآورده‌های مختلف #دارویی برای #امولسیون کردن #روغن ها و #رزین ها نیز استفاده می‌کنند.
#صمغ #کتیرا را در #صنعت #قرص_‌سازی و #حب_سازی به عنوان به هم چسباننده و در #صنایع #آرایشی بالاخص در #لوسیون ها، #کرم های دست و #کرمه ای بدون چربی به عنوان #نرم_کننده‌ و #امولسیون کننده به کارمی‌برند.
همچنین از آن به عنوان ماده‌ی چسباننده برای #دندان_مصنوعی استفاده به عمل می‌آید.
نوع مرغوب #کتیرا در #صنعت #پارچه‌بافی بخصوص #چیت‌سازی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

۲) #صمغ‌ #عربی :

از شیره‌‌ی خشک شده ساخته و شاخه‌های گیاهی به نام Acacia Senegal از تیره‌ی Leguminosae (نخود) در اثر شکاف دادن به پوست ساقه به دست می‌آورند.
اصولاً کلمه‌ی‌ #صمغ #عربی اصطلاح غلطی به نظرمی‌رسد که به این #دارو داده شده است زیرا این #صمغ در عربستان و بعضی از کشورهای عربی دیگر به مقدار بسیارکم یافت می‌شود و مقدار آن به قدری ناچیز است که صادر نمی‌شود ولی چون پزشکان قدیم ایرانی کتب خود را به زبان عربی که زبان رسمی آن زمان بوده تألیف نموده‌اند،به این نام معروف شده است
اکثر قریب به اتفاق کتب پزشکی به زبان عربی را طبیبان ایرانی تألیف نموده‌اند.
#صمغ #عربی را در #داروسازی به عنوان #امولسیون_کننده و #سوسپانسیون_کننده و به علت داشتن خاصیت چسبندگی آن در #قرص_سازی به مصرف می‌رسانند.

۳) #صمغ #کاریا :

از شیره‌ی‌ خشک شده گیاهی به نام Sterculiaurens از تیر‌ه‌یSterculiaceae به دست می‌آید.
این #صمغ بی‌رنگ یا زرد رنگ و نیمه شفاف بوده و در #طب #سنتی به خاطر خاصیت مسهلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این #صمغ در #داروسازی به عنوان عامل #امولسیون_كننده و #سوسپانسیون_کننده به مصرف می‌رسد
به علت خاصیت چسبندگی آن در #دندانپزشکی نیز مورد استفاده قرارمی‌گیرد.
علاوه بر این در #لوسیون های پوستی #صنایع #بافندگی چاپ دار فرآورده‌های غذایی نیزبه مقدار زیاد به مصرف می‌رسد.

۴) #صمغ #گوآر :

از قسمتهای اندوسپرم دانه‌ی گیاهی به نام Cyanopsistetragonolibus از تیره‌ی Leguminosae به دست می‌آید.
در #پزشکی #سنتی این #صمغ به عنوان ملین، مسهل و کم کننده‌ی اشتها توصیه شده و آن را جهت درمان زخم معده به کار می‌برند.
در #داروسازی #صمغ #گوآر به عنوان ضخیم‌ کننده وبه هم چسباننده‌ی قرص ها مورد مصرف قرار می‌گیرد.
یکی ازمهمترین موارد کاربرد آن در #صنایع_غذایی و #کاغذسازی است.

۵) #صمغ #خرنوب :

از قسمت هیدروکلوئید پودر شده‌ی اسپرم دانه‌های درخت Ceratunia Siligua از تیر‌ه‌ی Leguminosae به دست می‌آید.
در ترکیب این #صمغ #گالاکتومانان وجود دارد
به عنوان مسهل، ملین و کم کننده‌ی اشتها در #طب_سنتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این #صمغ در #داروسازی به عنوان ضخیم‌ کننده و پایدار کننده و به هم چسباننده‌ قرص ها به کارمی‌رود
در #صنایع دیگری نیز که احتیاج به مواد #هیدروکلوئیدی می‌باشد مورد مصرف قرار می گیرد.

۶) #صمغ #گزانتان :

در اثر میکروارگانیسم Xanthomonas Campestris روی کربوهیدراتهای مناسبی به دست می‌آید.
#صمغ #گزانتان به علت داشتن خصوصیات #امولسیون و #سوسپانسیون کنندگی بسیار خوب در #داروسازی مدرن به مصرف می رسد
علاوه براین به علت داشتن خاصیت شبیه پلاستیک، آن را در ساختن #خمیردندان و بعضی از #پماد های دیگر به کار می‌برند.